Ha Sloeber,
Dѐ was effe schrikke afgelope donderdag. Ik haolde d’n Dongensen buil (zoas ut Donges kraantje vruuger wel genoemd wier dur de echte Peeje) uit de bus, ik blaojer ut deur, en wѐ koom ik tege? Un kollum van Sloeber! En nie zomar ene, neeje, hij was nog aan mѐѐn gericht ook! En inderdaod, ik zaat gewoon buite in de tuin te geniete van un lekker pilske. Ge haj gelѐѐk Sloeber, ut was gewoon nog gin weer om eraon te denke!
In Juli hѐk wel vaok gedocht van: zak mar gewoon beginne..toen waar ut zukke pokkeweer degge allenig mar aon carnaval docht, mar de leste weke was ut geniete geblaoze. Tot ik aon dees stukske begon. toen leek ut inees wel dѐ ut mee de regel hadder ging waaie en rengele. Herrufst! Mar dѐ heej dan ok wir wel z’n vurdele, want inees hak al zin in d’n irste vergaodering. Gelukkig hebbe we die al wir gehad en ik heb gezien datter meer zen die ‘r heeeel veul zin in hebbe. Ik zoi zegge: ut giet aon, we zen los! Nog mar un maondje en dan is het 11-11-11. Witte gij dѐ wij eigulluk grote boffers zen. De miste meese maoke dѐ naomulluk nie mee in d’r leve, sterker nog wij zѐn de aller-aller-allerirste Peeje en Peejerinnen in de gesgiedenis die da gaon meemaoke. Jazeker Slabber, want 100 jaor geleeje was er naomulluk nog gin Peejelaand! En over honderd jaor zѐn wij er waorschijnlijk nie meer, althans, nie in vaste vurm. Daor motte dus gewoon bij zѐѐn bij die elluf elluf elluf viering, of ge wilt of nie, want één ding is zeker, dѐ mokte nooir meer meej. Schrѐѐft dѐ mar ’s in oe blauwe boekske…of vur mѐѐn part op oew blauwe brieve (vurdѐ ge d’r op zet : ruttoer afzender!). Ik zij d’r al bijna klaor veur mar de stichting volges mѐѐn nog langenaonie. Ja, Sloeber…..Ik heb iets gehort en as dѐ waor is, dan kanne we nog wel ’s goed verrast worre op d’n ellufde van d’n ellufde in tweeduuzendelluf. Ik gaoi dѐ onderzuuke Sloeber, en ik weet bijna zeker dѐ gij de vollugende keer meej ope mond en oge zo groot as de onderkaante van twee bierfleskes mѐѐn antwoord leest op jouw vollugende kollum. Zak al un klѐѐn tipke van de sluier oplichte? Nou, eehhh, neeeje, ik doe ut nie ok nie…ik kan allenig mar zegge dѐ ut langenaonie zo vur de haand legt dѐ W & W d’r nog un jaor aon vastplakke. Sterker nog… mar ja, dѐ vertel ik de vollugende keer wel.
Slabber
Deel deze pagina via Social Media
